កំហុស ៧ យ៉ាងដែលអ្នកហាត់បញ្ជូនបាល់តែងធ្វើ
ការបញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់មិនមែនពឹងតែលើកម្លាំងជើងទេ ប៉ុន្តែពឹងលើការដាក់ជើងទ្រទ្រង់ ទិសដៅរាងកាយ ចំណុចប៉ះបាល់ និងការមើលមុនបញ្ជូន។ អ្នកលេងបាល់ទាត់កម្រិតស្ម័គ្រចិត្តជាច្រើនបញ្ជូនបាល់ខុស ដោយសារបែរខ្លួនមិនត្រឹមត្រូវ ប៉ះបាល់ខ្លាំងពេក ឬមើលគោលដៅយឺត។ សម្រាប់ការហាត់ដែលមានប្រព័ន្ធ សាលាបណ្តុះបណ្តាលរបស់ FIFA Training Centre ណែនាំឲ្យបែងចែកលំហាត់ទៅជាបញ្ជូនខ្លី បញ្ជូនមធ្យម និងបញ្ជូនវែង។ ក្នុងការប្រកួត FIFA World Cup 2026 ការបញ្ជូនត្រឹមត្រូវនៅចម្ងាយ ៥–១៥ ម៉ែត្រ អាចជួយរក្សាការកាន់កាប់បាល់ និងបើកផ្លូវវាយប្រហារ។ គោលការណ៍សំខាន់គឺកុំចាប់ផ្តើមពីល្បឿន ត្រូវចាប់ផ្តើមពីចលនាត្រឹមត្រូវ ហើយបន្ថែមសម្ពាធបន្តិចម្តងៗ។
[រូបភាព៖ កីឡាករបាល់ទាត់ហាត់បញ្ជូនបាល់ជាគូ នៅលើទីលានស្មៅពេលព្រឹកដ៏ស្ងប់ស្ងាត់]
បើចង់ស្វែងយល់ពីយុទ្ធសាស្ត្រប្រកួត និងស្ថិតិក្រុម សូមចូលមើល ប្រកួតបាល់ទាត់ ដែលរៀបចំមាតិកា FIFA World Cup សម្រាប់អ្នកតាមដានបាល់ទាត់ដោយផ្ទាល់។
បើអ្នកទើបចាប់ផ្តើម តើគួរហាត់អ្វីមុន?
អ្នកទើបចាប់ផ្តើមគួរហាត់បញ្ជូនបាល់ខ្លីដោយផ្នែកខាងក្នុងនៃជើង នៅចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ មុននឹងបន្ថែមទៅ ១០ និង ១៥ ម៉ែត្រ។ វិធីនេះជួយឲ្យរាងកាយស្គាល់ទិសបាល់ កម្លាំងប៉ះ និងការដាក់ជើងទ្រទ្រង់។ ចាប់ផ្តើមដោយបញ្ជូនយឺតៗ ២០ ដងជាប់គ្នា បន្ទាប់មកវាស់ចំនួនបាល់ដែលទៅដល់គោលដៅដោយមិនបាច់ឲ្យដៃគូរត់តាម។
កំហុសដំបូងដែលត្រូវកែគឺការដាក់ជើងទ្រទ្រង់ឆ្ងាយពីបាល់ពេក។ ដាក់ជើងទ្រទ្រង់នៅចំហៀងបាល់ប្រហែល ១០–១៥ សង់ទីម៉ែត្រ ហើយបែរម្រាមជើងទៅកាន់គោលដៅ។ ក្បាលគួរមើលបាល់នៅពេលប៉ះ ប៉ុន្តែមុននោះត្រូវលើកភ្នែកមើលដៃគូ។ លំហាត់ពី FIFA Training Centre និងគោលការណ៍បច្ចេកទេសរបស់ UEFA សុទ្ធតែផ្តោតលើលំដាប់ “មើល–រៀបខ្លួន–បញ្ជូន” មិនមែនទាត់បាល់ភ្លាមៗទេ។
- ដាក់កោណ ២ ដើមទទឹងប្រហែល ១ ម៉ែត្រ។
- បញ្ជូនបាល់ឆ្លងកាត់ចន្លោះកោណ ១០ ដងដោយជើងស្តាំ។
- បញ្ជូនបាល់ ១០ ដងដោយជើងឆ្វេង។
- កត់ត្រាចំនួនបាល់ដែលចូលចន្លោះ ដើម្បីប្រៀបធៀបរាល់ថ្ងៃ។
មូលដ្ឋានបច្ចេកទេសបាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម
បើអ្នកចង់បញ្ជូនបាល់ខ្លីឲ្យត្រង់ តើត្រូវកែចំណុចណា?
បញ្ជូនបាល់ខ្លីឲ្យត្រង់ត្រូវប្រើផ្នែកខាងក្នុងនៃជើង ដោយរក្សាកជើងរឹង និងបែរមុខជើងទៅកាន់គោលដៅ។ កម្លាំងគួរមានត្រឹមតែគ្រប់គ្រាន់ឲ្យបាល់ទៅដល់ជើងដៃគូ មិនមែនបាញ់ឲ្យលឿនបំផុត។ ចម្ងាយ ៥–១០ ម៉ែត្រ គឺល្អសម្រាប់វាស់ភាពត្រឹមត្រូវ មុនពេលបន្ថែមការរត់ ឬសម្ពាធពីគូប្រកួត។
បញ្ជូនបាល់ខ្លីមានចំណុចលម្អិតមួយដែលមនុស្សជាច្រើនមើលរំលង៖ បាល់ត្រូវប៉ះនៅចំណុចកណ្តាល ឬបន្តិចក្រោមកណ្តាល ប្រសិនបើចង់ឲ្យវារមៀលត្រង់លើដី។ បើប៉ះផ្នែកខាងក្រៅ បាល់នឹងបត់ដោយសារកម្លាំងបង្វិល; បើប៉ះក្រោមពេក បាល់នឹងលោត។ សាកប្រើបាល់ទំហំ ៥ ដែលមានសម្ពាធត្រឹមត្រូវ ហើយកុំផ្លាស់ប្តូរប្រភេទស្បែកជើងរាល់វគ្គ ព្រោះវាធ្វើឲ្យអារម្មណ៍ប៉ះបាល់ខុសគ្នា។
លំហាត់មានប្រសិទ្ធភាពគឺ “បញ្ជូន និងផ្លាស់ទី”។ បញ្ជូនទៅដៃគូ រួចផ្លាស់ទីទៅខាងឆ្វេង ឬស្តាំ ២ ម៉ែត្រ ដើម្បីបង្កើតមុំថ្មី។ ដៃគូបញ្ជូនត្រឡប់មកកាន់ជើងដែលអាចលេងបន្តបាន។ វាហាត់ទាំងភាពត្រង់ ការគ្រប់គ្រងបាល់ និងការស្វែងរកចន្លោះ ដូចដែលឃើញជាញឹកញាប់ក្នុងប្រព័ន្ធកាន់កាប់បាល់របស់ FC Barcelona និងក្រុមជម្រើសជាតិអេស្ប៉ាញ។
ចង់បានគន្លឹះអានងាយសម្រាប់រៀបចំវគ្គហាត់មែនទេ? ប្រកួតបាល់ទាត់មានមាតិកាអំពីយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម និងការវិភាគការប្រកួត FIFA World Cup 2026។
បើអ្នកចង់បញ្ជូនបាល់វែង តើគួរប្រើបច្ចេកទេសណា?
ការបញ្ជូនបាល់វែងត្រូវផ្តោតលើការបើកត្រគាក ការប៉ះផ្នែកខាងក្រោមបាល់ និងការតាមជើងបន្ទាប់ពីប៉ះ។ ចម្ងាយ ២០–៣០ ម៉ែត្រគួរហាត់បន្ទាប់ពីអ្នកអាចបញ្ជូនខ្លីបានត្រឹមត្រូវយ៉ាងហោចណាស់ ៨ ក្នុងចំណោម ១០ ដង។ កម្លាំងតែមួយមុខមិនធ្វើឲ្យបាល់ទៅដល់គោលដៅទេ; មុំជើង និងចំណុចប៉ះជាអ្នកកំណត់គន្លងបាល់។
សម្រាប់បាល់វែងលើអាកាស ដាក់ជើងទ្រទ្រង់នៅចំហៀង និងបន្តិចក្រោយបាល់ ដើម្បីឲ្យរាងកាយអាចបើកឡើង។ ផ្នែកខាងលើនៃជើងគួរប៉ះខ្សែបាល់នៅតំបន់ក្រោមកណ្តាល ហើយកុំបត់កជើងនៅពេលទាត់។ បើចង់ឲ្យបាល់រំកិលលឿនលើដី ត្រូវប៉ះកណ្តាលបាល់ដោយផ្នែកខាងក្នុង ឬផ្នែកខាងមុខនៃជើង។ ការហាត់បញ្ជូនទៅតំបន់ ៣ ម៉ែត្រ × ៣ ម៉ែត្រ អាចវាស់ភាពត្រឹមត្រូវបានច្បាស់ជាងការវាស់តែចម្ងាយ។
ចំណុចជាក់ស្តែងមួយដែលមិនសូវមានអ្នកនិយាយគឺការបែងចែកគោលដៅតាមកម្ពស់៖ បាល់ទៅជើងគួរផ្តោតលើតំបន់ទាបជាងជង្គង់ ខណៈបាល់ប្តូរទិសទៅស្លាបអាចលើកខ្ពស់ជាងក្បាលអ្នកទទួល។ មុនបញ្ជូន ត្រូវមើលទីតាំងអ្នកទទួលពីរដង៖ មើលមុនពេលប៉ះបាល់ និងមើលម្តងទៀតក្នុងជំហានចុងក្រោយ។ វាជួយជៀសវាងការបញ្ជូនទៅកន្លែងដែលគូប្រកួតកំពុងបិទ។
- ហាត់បញ្ជូនតាមដី ១០ ដងទៅគោលដៅ ២០ ម៉ែត្រ។
- ហាត់បញ្ជូនអាកាស ១០ ដងទៅតំបន់ ៣ ម៉ែត្រ × ៣ ម៉ែត្រ។
- បន្ថែមអ្នកការពារម្នាក់ បន្ទាប់ពីភាពត្រឹមត្រូវលើស ៧០ ភាគរយ។
- វាស់ទាំងភាពត្រង់ និងពេលវេលាដែលដៃគូត្រូវការគ្រប់គ្រងបាល់។
[រូបភាព៖ កីឡាករខ្សែបម្រើបញ្ជូនបាល់វែងឆ្លងកាត់ទីលានក្រោមពន្លឺថ្ងៃ និងសម្ពាធការពារ]
វិធីអានចន្លោះ និងបញ្ជូនបាល់ក្រោមសម្ពាធ
កុំវាស់ជោគជ័យតែដោយបាល់ទៅដល់គោលដៅ។ បាល់ដែលទៅដល់តែអ្នកទទួលត្រូវប៉ះពីរដង មិនស្មើបាល់ដែលទៅជើងលេងបន្តបានភ្លាមៗទេ។ ក្នុងការវិភាគការប្រកួតរបស់ FIFA World Cup និង UEFA Champions League អ្នកវិភាគតែងបែងចែកបាល់ជាប្រភេទ “អាចលេងបន្តបាន” និង “បញ្ជូនបង្កការលំបាក”។ វិធីវាស់នេះមានប្រយោជន៍ជាងការរាប់ចំនួនបញ្ជូនសរុប ព្រោះវាបង្ហាញគុណភាពពិតនៃបាល់។
ចង់ពិនិត្យស្ថិតិ និងទម្រង់លេងក្រុមមុនប្រកួត? អ្នកអាចប្រើ ប្រកួតបាល់ទាត់ ដើម្បីស្វែងរកការវិភាគដែលភ្ជាប់បច្ចេកទេសទៅនឹងយុទ្ធសាស្ត្រជាក់ស្តែង។
កំហុសទូទៅដែលគួរជៀសវាងមានអ្វីខ្លះ?
កំហុសដែលធ្វើឲ្យការបញ្ជូនបាល់ខុសទិសភាគច្រើនកើតពីការរៀបចំរាងកាយមិនត្រឹមត្រូវ មិនមែនពីសមត្ថភាពជើងខ្សោយទេ។ អ្នកហាត់គួរពិនិត្យជើងទ្រទ្រង់ កជើង ចំណុចមើល និងចលនាតាមបាល់ម្តងមួយៗ។ ការកែតែ “ទាត់ឲ្យខ្លាំងជាងមុន” ជាដំណោះស្រាយខុស ព្រោះកម្លាំងបន្ថែមនឹងពង្រីកកំហុសដើម។
កំហុសសំខាន់ៗរួមមាន៖
- មើលគោលដៅយូរពេក៖ គូប្រកួតអាចអានទិសបញ្ជូនមុនបាល់ចេញ។
- ដាក់ជើងទ្រទ្រង់ក្រោយបាល់៖ វាធ្វើឲ្យបាល់ឡើង ឬបាត់ទិស។
- បត់កជើងពេលប៉ះ៖ បាល់នឹងវិលទៅឆ្វេង ឬស្តាំដោយមិនគ្រោងទុក។
- បញ្ជូនដោយជើងម្ខាងតែប៉ុណ្ណោះ៖ ការការពារនឹងបិទជម្រើសរបស់អ្នកបានងាយ។
- ហាត់តែគ្មានសម្ពាធ៖ ភាពត្រឹមត្រូវក្នុងលំហាត់ស្ងប់ស្ងាត់មិនធានាថានឹងរក្សាបានក្នុងការប្រកួត។
- មិនធ្វើចលនាបន្ទាប់ពីបញ្ជូន៖ អ្នកទទួលនឹងគ្មានជម្រើសបញ្ជូនបន្ត។
- មិនកំណត់ទិន្នន័យ៖ បើមិនកត់ត្រាភាគរយជោគជ័យ អ្នកនឹងមិនដឹងថាកំពុងរីកចម្រើនឬអត់។
ច្បាប់ទី ១១ នៃ ច្បាប់បាល់ទាត់របស់ FIFA ពាក់ព័ន្ធនឹងការក្រៅទីតាំង ប៉ុន្តែវាក៏បង្ហាញមេរៀនសំខាន់សម្រាប់ការបញ្ជូនដែរ៖ ពេលវេលានៃការបញ្ជូនមានសារៈសំខាន់ដូចទីតាំងអ្នកទទួល។ ឯកសារផ្លូវការរបស់ IFAB បញ្ជាក់ថា “ការក្រៅទីតាំងត្រូវវិនិច្ឆ័យនៅពេលបាល់ត្រូវបានលេង ឬប៉ះដោយមិត្តរួមក្រុម”។ ដូច្នេះ កុំមើលតែគោលដៅ; ត្រូវមើលចលនារបស់មិត្តរួមក្រុមនៅពេលជាក់លាក់ដែលជើងប៉ះបាល់។
កំហុសយុទ្ធសាស្ត្រដែលអ្នកលេងបាល់ទាត់គួរជៀសវាង
តើផែនការត្រួតពិនិត្យ ៣០ ថ្ងៃគួររៀបចំយ៉ាងដូចម្តេច?
ផែនការ ៣០ ថ្ងៃគួរបែងចែកជា ៤ ដំណាក់កាល៖ ថ្ងៃទី ១–៧ សម្រាប់បច្ចេកទេសមូលដ្ឋាន, ថ្ងៃទី ៨–១៤ សម្រាប់បញ្ជូនខ្លី, ថ្ងៃទី ១៥–២១ សម្រាប់បញ្ជូនវែង និងថ្ងៃទី ២២–៣០ សម្រាប់ការសម្រេចចិត្តក្រោមសម្ពាធ។ រាល់វគ្គគួរមានការកម្តៅសាច់ដុំ ១០ នាទី លំហាត់សំខាន់ ២០–៣០ នាទី និងការកត់ត្រាលទ្ធផល ៥ នាទី។ កុំបង្កើនចម្ងាយ និងល្បឿនក្នុងថ្ងៃតែមួយ ព្រោះវាធ្វើឲ្យបច្ចេកទេសខូចដោយមិនចាំបាច់។
ក្នុងសប្តាហ៍ទីមួយ ត្រូវផ្តោតលើជើងទ្រទ្រង់ និងផ្នែកខាងក្នុងជើង ដោយរក្សាគោលដៅចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ។ សប្តាហ៍ទីពីរ បន្ថែមការបញ្ជូនដោយជើងខ្សោយ និងការផ្លាស់ទីបន្ទាប់ពីបញ្ជូន។ សប្តាហ៍ទីបី បន្ថែមចម្ងាយ ២០–៣០ ម៉ែត្រ និងកំណត់តំបន់ចុះបាល់; សប្តាហ៍ទីបួន បន្ថែមអ្នកការពារ ពេលវេលា និងជម្រើសបញ្ជូនពីរ។ ប្រើទិន្នន័យសាមញ្ញបីមុខ៖ បាល់ដល់គោលដៅ ភាគរយអ្នកទទួលលេងបន្តបាន និងចំនួនបាល់ត្រូវគូប្រកួតកាត់។
នៅចុងថ្ងៃទី ៣០ កុំសួរតែថា “បញ្ជូនបានប៉ុន្មានដង?” សួរថា “បាល់បញ្ជូននោះធ្វើឲ្យក្រុមលេងងាយជាងមុនឬទេ?” នេះជាចំណុចដែលការហាត់បញ្ជូនខុសពីការទាត់បាល់ធម្មតា។ សម្រាប់អ្នកចូលចិត្តវិភាគការប្រកួត អាចប្រៀបធៀបវគ្គហាត់ជាមួយរបៀបលេងរបស់ Kevin De Bruyne, Luka Modrić ឬ Pedri ដោយមើលការរៀបចំរាងកាយ និងការមើលមុនបញ្ជូន មិនមែនចម្លងកម្លាំងរបស់ពួកគេដោយងងឹតងងល់ទេ។
[រូបភាព៖ គ្រូបង្វឹកកំពុងកត់ត្រាភាគរយបញ្ជូនត្រឹមត្រូវរបស់កីឡាករនៅជាប់ទីលានហាត់]
ការសម្រេចចិត្តត្រូវមានភាពសាមញ្ញ៖ បើបាល់ខុសទិសជាញឹកញាប់ កាត់បន្ថយចម្ងាយ; បើបាល់ត្រង់តែយឺត បន្ថែមការតាមជើង; បើបញ្ជូនបានត្រឹមត្រូវនៅពេលស្ងប់ស្ងាត់ ប៉ុន្តែខុសក្រោមសម្ពាធ ត្រូវបន្ថែមអ្នកការពារ និងកំណត់ពេល។ ប្រកួតបាល់ទាត់អាចជួយអ្នកភ្ជាប់ទិន្នន័យស្ថិតិជាមួយការយល់ដឹងអំពីក្រុមក្នុង FIFA World Cup 2026 ដើម្បីមើលថាការបញ្ជូនមានតម្លៃយ៉ាងណាក្នុងប្រព័ន្ធលេងទាំងមូល។
ចាប់ផ្តើមវគ្គហាត់របស់អ្នកថ្ងៃនេះ ហើយប្រើគោលដៅ ១០ បាល់ជាប់គ្នា មុននឹងបង្កើនកម្រិតលំបាក។
សំណួរដែលសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើ “បញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់” មានន័យដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ បញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់មានន័យថា បាល់ទៅដល់គោលដៅដោយទិសដៅ កម្លាំង និងល្បឿនសមស្របសម្រាប់អ្នកទទួល។ វាមិនមែនមានន័យថាបាល់ត្រូវទៅតាមបន្ទាត់ត្រង់ទាំងស្រុងគ្រប់ស្ថានភាពទេ ព្រោះការបញ្ជូនទៅកន្លែងទំនេរអាចត្រូវបត់ទិស។ ចម្ងាយ ៥–១៥ ម៉ែត្រ គឺជាចំណុចចាប់ផ្តើមល្អសម្រាប់វាស់ភាពត្រឹមត្រូវ។
សំណួរ៖ តើគួរហាត់បញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់ដោយរបៀបណា?
ចម្លើយ៖ ហាត់ដោយដាក់គោលដៅទទឹងប្រហែល ១ ម៉ែត្រ នៅចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ ហើយបញ្ជូន ២០ ដងដោយជើងនីមួយៗ។ បន្ទាប់មកបង្កើនចម្ងាយទៅ ១០ និង ១៥ ម៉ែត្រ ដោយរក្សាភាគរយជោគជ័យយ៉ាងហោចណាស់ ៧០ ភាគរយ។ នៅពេលបច្ចេកទេសមានស្ថិរភាព ចូរបន្ថែមការផ្លាស់ទី និងអ្នកការពារ។
សំណួរ៖ តើការបញ្ជូនខ្លី និងការបញ្ជូនវែងខុសគ្នាដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ ការបញ្ជូនខ្លីផ្តោតលើផ្នែកខាងក្នុងជើង និងភាពត្រឹមត្រូវលើដី ខណៈការបញ្ជូនវែងត្រូវការការបើកត្រគាក មុំជើង និងការគ្រប់គ្រងកម្ពស់បាល់។ ការបញ្ជូនខ្លីល្អសម្រាប់រក្សាការកាន់កាប់បាល់នៅចម្ងាយ ៥–១៥ ម៉ែត្រ។ ការបញ្ជូនវែងសមស្របសម្រាប់ប្តូរទិស ឬបញ្ជូនចូលតំបន់ទំនេរ ២០–៣០ ម៉ែត្រ។
សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបាល់តែងបត់ទៅឆ្វេង ឬស្តាំ?
ចម្លើយ៖ បាល់តែងបត់ដោយសារកជើងមិនរឹង ជើងទ្រទ្រង់បែរខុស ឬអ្នកប៉ះបាល់នៅខាងកណ្តាលមិនស្មើ។ ដាក់ជើងទ្រទ្រង់នៅចំហៀងបាល់ ១០–១៥ សង់ទីម៉ែត្រ ហើយបែរម្រាមជើងទៅគោលដៅ។ ហាត់ដោយបន្ថយកម្លាំងសិន ដើម្បីឲ្យអាចសង្កេតចំណុចប៉ះបានច្បាស់។
សំណួរ៖ តើត្រូវការឧបករណ៍អ្វីខ្លះសម្រាប់ហាត់?
ចម្លើយ៖ អ្នកត្រូវការបាល់ទំហំ ៥ កោណយ៉ាងតិច ២ ដើម និងតំបន់រាបស្មើប្រវែង ១៥–៣០ ម៉ែត្រ។ មិនចាំបាច់មានទីលានធំ ឬឧបករណ៍ថ្លៃទេ ប៉ុន្តែគោលដៅគួរមានទំហំកំណត់ ដើម្បីវាស់លទ្ធផលបាន។ ស្បែកជើងដែលសមនឹងផ្ទៃទីលាន និងបាល់មានសម្ពាធត្រឹមត្រូវក៏ជួយឲ្យអារម្មណ៍ប៉ះមានស្ថិរភាព។
សំណួរ៖ តើត្រូវហាត់ប៉ុន្មានថ្ងៃ ទើបឃើញភាពប្រសើរ?
ចម្លើយ៖ អ្នកអាចចាប់ផ្តើមឃើញភាពប្រសើរនៅក្នុង ១៤–៣០ ថ្ងៃ ប្រសិនបើហាត់ ៣–៤ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ និងកត់ត្រាលទ្ធផលរាល់វគ្គ។ វគ្គមួយគួរមានរយៈពេល ៣៥–៤៥ នាទី ដោយមិនរាប់ការប្រកួតពេញទំហឹង។ សូចនាករដែលគួរតាមដានគឺចំនួនបាល់ចូលគោលដៅ បាល់ដែលដៃគូលេងបន្តបាន និងបាល់ដែលត្រូវគូប្រកួតកាត់។
សំណួរ៖ តើគួរធ្វើអ្វី ប្រសិនបើបញ្ជូនបានល្អក្នុងការហាត់ ប៉ុន្តែខុសពេលប្រកួត?
ចម្លើយ៖ ត្រូវបន្ថែមលំហាត់ដែលមានពេលកំណត់ អ្នកការពារ និងការសម្រេចចិត្តពីជម្រើសពីរ ឬបី។ ការហាត់គ្មានសម្ពាធធ្វើឲ្យរាងកាយចងចាំចលនា ប៉ុន្តែមិនបង្រៀនខួរក្បាលឲ្យសម្រេចចិត្តលឿនទេ។ ចាប់ផ្តើមដោយសម្ពាធស្រាល ៥ វិនាទី បន្ទាប់មកបន្ថែមទៅ ៣ វិនាទី និងកាត់បន្ថយពេលសម្រេចចិត្តជាបន្តបន្ទាប់។
បើចង់អានការវិភាគការប្រកួត និងស្ថិតិកីឡាករបន្ថែម សូមចូលទៅកាន់ ប្រកួតបាល់ទាត់ ហើយរៀបចំការហាត់ដោយផ្អែកលើទិន្នន័យ មិនមែនការស្មានទេ។