ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ ទល់នឹង បាល់ទាត់តូច៖ ភាពខុសគ្នា

ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ ទល់នឹង បាល់ទាត់តូច៖ ភាពខុសគ្នា

ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់កំណត់ឱ្យក្រុមនីមួយៗមានកីឡាករ ១១នាក់លើទីលាន រួមទាំងអ្នកចាំទីម្នាក់ ហើយការប្រកួតផ្លូវការធ្វើឡើងតាមច្បាប់របស់ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ឬ IFAB។ ការប្រកួតស្តង់ដារមាន ២តង់ តង់នីមួយៗ ៤៥នាទី សរុប ៩០នាទី មិនរាប់ម៉ោងបន្ថែមដែលអាជ្ញាកណ្តាលសង។ ទីលានអាចមានប្រវែងប្រហែល ៩០–១២០ម៉ែត្រ និងទទឹង ៤៥–៩០ម៉ែត្រ ស្របតាមប្រភេទការប្រកួត និងបទបញ្ជារបស់សហព័ន្ធ។ ច្បាប់ទាំងនេះខុសពីបាល់ទាត់តូចត្រង់ចំនួនកីឡាករ ទំហំទីលាន ការប្តូរកីឡាករ និងរយៈពេលលេង។ សម្រាប់ការមើលការប្រកួត ឬអានការវិភាគរបស់ ប្រកួតបាល់ទាត់ ត្រូវស្គាល់ច្បាប់បាល់ប៉ះដៃ ក្រៅហ្គេម បាល់ជ្រុង បាល់សេរី និងប៉េណាល់ទីជាមុន។ អនុវត្តវិធីងាយបំផុត៖ ចាប់ផ្តើមពី ៥ចំណុចស្នូលខាងក្រោម ហើយពិនិត្យប្រភព IFAB រាល់ពេលមានការកែប្រែ។

បាល់ទាត់ ១១នាក់មិនមែនគ្រាន់តែជាការរត់តាមបាល់ទេ។ អ្នកមើលដែលមិនចាំច្បាប់ នឹងឃើញអាជ្ញាកណ្តាលផ្លុំកញ្ចែហើយសួរថា “ហេតុអ្វីបានជាគ្រាប់បាល់នេះមិនរាប់?” ងាយណាស់—ចម្លើយភាគច្រើនស្ថិតនៅក្នុងទីតាំងកីឡាករ ពេលបាល់ចេញ ឬការបំពានដែលកើតឡើងមុនពេលបាល់ចូលទី។ ច្បាប់បាល់ទាត់របស់ IFAB បែងចែកបទប្បញ្ញត្តិជាច្បាប់ធំៗ ចាប់ពីទីលាន បាល់ កីឡាករ អាជ្ញាកណ្តាល រហូតដល់ការទាត់បាល់ចាប់ផ្តើមឡើងវិញ។ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ FIFA ប្រើច្បាប់នេះជាមូលដ្ឋានសម្រាប់ការប្រកួត World Cup និងការប្រកួតអន្តរជាតិ។ ការយល់ច្បាប់ក៏មានប្រយោជន៍សម្រាប់អ្នកអានការទស្សន៍ទាយប្រកួត ព្រោះស្ថិតិដូចជា បាល់ជ្រុង កាតលឿង និងការស៊ុតបញ្ចូលទីអាចផ្លាស់ប្តូរតាមការសម្រេចរបស់អាជ្ញាកណ្តាល។

ចង់រៀបចំចំណេះដឹងមូលដ្ឋានឱ្យបានលឿនមែនទេ? ចាប់ផ្តើមពីសេចក្តីសង្ខេបខាងក្រោម។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ការប្រៀបធៀបរហ័ស៖ ១១នាក់ និងបាល់ទាត់តូច

តារាងនេះបង្ហាញចំណុចខុសគ្នាសំខាន់បំផុតរវាងបាល់ទាត់ ១១នាក់ និងបាល់ទាត់តូច ដើម្បីកុំឱ្យច្រឡំច្បាប់ពេលមើលការប្រកួត។ បាល់ទាត់ ១១នាក់ប្រើទីលានធំ និងមានការបែងចែកតួនាទីច្បាស់ជាង ខណៈបាល់ទាត់តូចផ្តោតលើល្បឿន ការបញ្ជូនខ្លី និងការប្តូររហ័ស។ ទោះយ៉ាងណា ច្បាប់ជាក់លាក់អាចប្រែប្រួលតាមសហព័ន្ធ កម្រិតការប្រកួត និងបទបញ្ជារបស់ម្ចាស់កម្មវិធី ដូច្នេះត្រូវពិនិត្យបទបញ្ជាមុនការប្រកួតផ្លូវការ។

ចំណុចប្រៀបធៀប	បាល់ទាត់ ១១នាក់	បាល់ទាត់តូច
កីឡាករលើទីលាន	១១នាក់ក្នុងមួយក្រុម	ជាទូទៅ ៥នាក់ក្នុងមួយក្រុម
អ្នកចាំទី	មាន ១នាក់	មាន ១នាក់
រយៈពេលស្តង់ដារ	២តង់ × ៤៥នាទី	ជាទូទៅ ២តង់ × ២០នាទី
ទំហំទីលាន	ប្រហែល ៩០–១២០ × ៤៥–៩០ម៉ែត្រ	តូចជាង និងកំណត់តាមសាលា ឬសហព័ន្ធ
ការប្តូរកីឡាករ	អាស្រ័យលើបទបញ្ជា ប្រកួតផ្លូវការខ្លះកំណត់ចំនួន	ជាញឹកញាប់ប្តូរបានជាបន្តបន្ទាប់
បាល់ក្រៅ	បោះចូលដោយដៃ	បទបញ្ជាខ្លះប្រើការទាត់ចូល
ការកាត់ក្រៅហ្គេម	មាន	អាចមាន ឬកែសម្រួលតាមប្រភេទលីគ
ការប្រកួតស្មើ	អាចបញ្ចប់ស្មើ ឬបន្ថែមម៉ោង និងប៉េណាល់ទី	អាស្រ័យលើកម្មវិធី

ចំណុចគួរចាំគឺ “១១នាក់” មិនមានន័យថាក្រុមអាចបន្តលេងដោយចំនួនណាក៏បានទេ។ ប្រសិនបើក្រុមមួយមានកីឡាករតិចជាង ៧នាក់ ការប្រកួតមិនអាចចាប់ផ្តើម ឬបន្តតាមច្បាប់ IFAB បាន។ នេះជាគែមករណីដែលអត្ថបទទូទៅជាច្រើនមិនសូវនិយាយ ប៉ុន្តែវាសំខាន់ណាស់សម្រាប់អ្នកអានលទ្ធផលការប្រកួត និងអ្នកវិភាគតម្លៃតប។ កុំយកច្បាប់បាល់ទាត់តូចមកប្រើលើបាល់ទាត់ធំ ដោយเฉพาะការប្តូរកីឡាករ និងបាល់ចូលពីខាងក្រៅ។ ប្រសិនបើអ្នកចង់ស្គាល់ពាក្យសំខាន់ៗ សូមអាន មគ្គុទ្ទេសក៍ពាក្យបច្ចេកទេសបាល់ទាត់។

ជុំទី១៖ តើចំនួនកីឡាករ និងតួនាទីកំណត់ការប្រកួតយ៉ាងដូចម្តេច?

ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់កំណត់ឱ្យក្រុមនីមួយៗមានកីឡាករ ១១នាក់លើទីលាន ហើយម្នាក់ក្នុងចំណោមនោះត្រូវជាអ្នកចាំទីដែលពាក់ពណ៌ខុសពីកីឡាករ អាជ្ញាកណ្តាល និងអ្នកចាំទីក្រុមប្រឆាំង។ ការប្រកួតមិនអាចចាប់ផ្តើម ឬបន្តបានទេ ប្រសិនបើក្រុមណាមួយនៅសល់តិចជាង ៧នាក់។ ចំនួនកីឡាករបម្រុង និងការប្តូរអាស្រ័យលើបទបញ្ជារបស់ការប្រកួត ដូច្នេះត្រូវមើលបញ្ជីផ្លូវការរបស់កម្មវិធី មិនមែនសន្មត់តាមលីគផ្សេងទេ។

ក្នុងក្រុមធម្មតា អ្នកចាំទីមានសិទ្ធិប្រើដៃនៅក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ខ្លួន ប៉ុន្តែមិនអាចចាប់បាល់ដោយដៃពីការបញ្ជូនដោយចេតនារបស់មិត្តរួមក្រុមដោយជើង ឬពីការបោះបាល់ចូលដោយដៃរបស់មិត្តរួមក្រុមបានទេ។ ប្រសិនបើអ្នកចាំទីប៉ះបាល់ដោយដៃក្រៅតំបន់ពិន័យ នោះការផ្តន្ទាទោសអាស្រ័យលើថាតើបានរារាំងឱកាសស៊ុត ឬបញ្ឈប់ការវាយប្រហារដែរឬទេ។ កីឡាករវាលត្រូវគោរពឯកសណ្ឋាន ស្បែកជើង និងឧបករណ៍ការពារ ខណៈគ្រឿងអលង្ការត្រូវដោះចេញ។ FIFA និង IFAB មិនអនុញ្ញាតឱ្យ “ការពារដោយបិទបាំង” គ្រឿងអលង្ការដោយស្ប៉ាដា ឬខ្សែបង់ឡើយ។

• អ្នកចាំទី៖ ការពារទី និងរៀបចំការចាប់ផ្តើមវាយប្រហារ។
• ខ្សែការពារ៖ បិទតំបន់គ្រោះថ្នាក់ និងទប់ស្កាត់អ្នកវាយប្រហារ។
• ខ្សែបម្រើ៖ ភ្ជាប់ការពារ ការបញ្ជូន និងការគ្រប់គ្រងល្បឿន។
• ខ្សែប្រយុទ្ធ៖ បង្កើតឱកាស និងស៊ុតបញ្ចូលទី។
• កីឡាករបម្រុង៖ ចូលលេងតាមនីតិវិធី និងការអនុញ្ញាតរបស់អាជ្ញាកណ្តាល។

ការប្តូរកីឡាករត្រូវធ្វើនៅពេលបាល់ឈប់ ហើយកីឡាករដែលចេញត្រូវចាកចេញតាមចំណុចដែលអាជ្ញាកណ្តាលកំណត់ លើកលែងតែមានហេតុផលសុវត្ថិភាព។ ចូលលេងមុនកីឡាករចេញ ឬចូលដោយគ្មានការអនុញ្ញាត អាចនាំឱ្យទទួលកាតលឿង និងផ្តល់បាល់សេរីដោយប្រយោល។ ចំណុចនេះជាព័ត៌មានប្រតិបត្តិការដែលមានប្រយោជន៍៖ កំហុសប្តូរកីឡាករមិនមែនតែងតែផ្តល់បាល់សេរីដោយផ្ទាល់ទេ ហើយការផ្តន្ទាទោសអាស្រ័យលើទីតាំងបាល់ និងការរំខានការលេង។ “កាត” ក៏មិនមានន័យថាកីឡាករត្រូវចេញភ្លាមៗជានិច្ចទេ—កាតលឿងជាការព្រមាន ខណៈកាតក្រហមមានន័យថាចាកចេញ និងក្រុមលេងខ្វះម្នាក់។

សម្រាប់ការវិភាគសមាសភាពក្រុម សូមពិនិត្យប្រភពតែមួយដែលមានភាពជឿជាក់ និងកាលបរិច្ឆេទច្បាស់។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ជុំទី២៖ តើពេលវេលា និងការចាប់ផ្តើមលេងត្រូវអនុវត្តយ៉ាងដូចម្តេច?

ការប្រកួតស្តង់ដារមាន ២តង់ តង់នីមួយៗមិនលើស ៤៥នាទី ហើយមានការសម្រាកមិនលើស ១៥នាទីរវាងតង់ លុះត្រាតែបទបញ្ជាកម្មវិធីកំណត់ផ្សេង។ អាជ្ញាកណ្តាលបន្ថែមពេលសម្រាប់ការប្តូរកីឡាករ ការព្យាបាលរបួស ការពន្យារពេល ការពិនិត្យវីដេអូ ការប្រារព្ធគ្រាប់បាល់ និងហេតុការណ៍ផ្សេងៗដែលធ្វើឱ្យខាតពេល។ ច្បាប់ IFAB កំណត់ថាពេលបន្ថែមត្រូវបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់ ប៉ុន្តែវាអាចបន្តលើសលេខដែលបង្ហាញ ប្រសិនបើមានការពន្យារពេលថ្មីនៅពេលនោះ។

ការចាប់ផ្តើមប្រកួតធ្វើដោយការទាត់បាល់ចាប់ផ្តើមពីកណ្តាលទីលាន។ បាល់ត្រូវនៅស្ងៀមលើចំណុចកណ្តាល ហើយកីឡាករផ្សេងទៀតត្រូវនៅក្រៅរង្វង់កណ្តាលរហូតដល់បាល់ត្រូវបានទាត់ និងផ្លាស់ទីយ៉ាងច្បាស់។ គ្រាប់បាល់អាចស៊ុតចូលទីដោយផ្ទាល់ពីការទាត់បាល់ចាប់ផ្តើម ប្រសិនបើបាល់ចូលទីគូប្រជែង; ប៉ុន្តែបើបាល់ចូលទីខ្លួនឯងដោយផ្ទាល់ នោះផ្តល់បាល់ជ្រុងឱ្យគូប្រជែង។ វាជាករណីតូច ប៉ុន្តែមានតម្លៃខ្ពស់សម្រាប់អ្នកមើលការប្រកួត ព្រោះវាផ្ទុយពីការគិតទូទៅដែលថាបាល់គ្រប់ប្រភេទអាចបង្កើតគ្រាប់បាល់ដូចគ្នា។

“គ្រាប់បាល់ត្រូវរាប់ នៅពេលបាល់ទាំងមូលឆ្លងកាត់ខ្សែទីទាំងមូល” នេះជាគោលការណ៍ស្នូលដែលត្រូវបានអនុវត្តក្នុងច្បាប់ការប្រកួត។ បាល់ប៉ះខ្សែ ប៉ុន្តែមិនឆ្លងទាំងមូល មិនមែនជាគ្រាប់បាល់ទេ។ បច្ចេកវិទ្យាខ្សែទីដែលប្រើក្នុងការប្រកួតធំៗអាចជួយសម្រេចករណីមីលីម៉ែត្រ ប៉ុន្តែមិនមែនរាល់ទីលាន ឬរាល់លីគមានប្រព័ន្ធនេះឡើយ។ ដូច្នេះកុំយកការសម្រេចពី World Cup របស់ FIFA មកសន្មត់ថាលីគមូលដ្ឋានមានឧបករណ៍ដូចគ្នា។ សម្រាប់ព័ត៌មានអំពីការពិនិត្យវីដេអូ សូមមើល របៀបអានការសម្រេចរបស់អាជ្ញាកណ្តាល និងវីដេអូជំនួយ។

ពេលប្រកួតចប់ដោយពិន្ទុស្មើ ចម្លើយមិនតែងតែដូចគ្នាទេ។ ការប្រកួតលីគធម្មតាអាចទទួលលទ្ធផលស្មើ និងចែកពិន្ទុ ខណៈការប្រកួតជម្រុះត្រូវការអ្នកឈ្នះ អាចប្រើម៉ោងបន្ថែម ២តង់ × ១៥នាទី ហើយបន្តដោយការទាត់បាល់ពីចំណុចពិន័យ។ បទបញ្ជាខ្លះអនុញ្ញាតឱ្យមានការប្តូរបន្ថែមក្នុងម៉ោងបន្ថែម ប៉ុន្តែវាមិនមែនជាច្បាប់សកលសម្រាប់គ្រប់កម្មវិធីឡើយ។ អ្នកអានស្ថិតិគួរបំបែក “លទ្ធផល ៩០នាទី” ពី “អ្នកឈ្នះបន្ទាប់ពីប៉េណាល់ទី” ព្រោះវាប៉ះពាល់ដល់តារាង ព័ត៌មានប្រកួត និងការទស្សន៍ទាយរបស់ ប្រកួតបាល់ទាត់។

ជុំទី៣៖ តើក្រៅហ្គេម បាល់ប៉ះដៃ និងការផ្តន្ទាទោសខុសគ្នាយ៉ាងណា?

ក្រៅហ្គេមមិនមែនជាបទល្មើសដោយខ្លួនឯងទេ ប៉ុន្តែកីឡាករត្រូវបានផ្តន្ទាទោសនៅពេលគាត់ស្ថិតក្នុងទីតាំងក្រៅហ្គេម ហើយចូលរួមសកម្មក្នុងការលេង។ កីឡាករនៅទីតាំងក្រៅហ្គេម ប្រសិនបើផ្នែកណាមួយនៃក្បាល ខ្លួន ឬជើងស្ថិតជិតខ្សែទីគូប្រជែងជាងទាំងបាល់ និងកីឡាករគូប្រជែងទីពីរចុងក្រោយ នៅពេលមិត្តរួមក្រុមលេងបាល់។ ដៃ និងដៃខាងលើមិនត្រូវរាប់ក្នុងការកំណត់ទីតាំងទេ។ ក្រៅហ្គេមមិនកើតឡើងដោយការទទួលបាល់ពីការទាត់បាល់ចាប់ផ្តើម បាល់ជ្រុង ឬការបោះបាល់ចូលដោយផ្ទាល់ឡើយ។

បន្ទាប់ពីមានទីតាំងក្រៅហ្គេម កីឡាករត្រូវបានផ្តន្ទាទោសនៅពេលចូលរំខានគូប្រជែង ទទួលអត្ថប្រយោជន៍ពីការប៉ះបាល់របស់ខ្លួន ឬរារាំងការមើលឃើញ និងចលនារបស់អ្នកការពារ។ ការប៉ះបាល់ដោយចេតនារបស់អ្នកការពារអាចបង្កើតស្ថានភាពថ្មី ប៉ុន្តែការសង្គ្រោះបាល់ពីការចូលទី មិនតែងតែចាត់ទុកជាការលេងដោយចេតនាទេ។ នេះជាចំណុចជំនាញដែលអត្ថបទទូទៅច្រើនរំលង៖ ការប៉ះបាល់មិនមែនស្មើនឹង “ការលេងដោយចេតនា” ទេ ហើយអាជ្ញាកណ្តាលត្រូវវាយតម្លៃចលនា ពេលវេលា ចម្ងាយ និងសមត្ថភាពគ្រប់គ្រងបាល់។

ច្បាប់បាល់ប៉ះដៃក៏ត្រូវមើលតាមចេតនា និងទីតាំងដៃ មិនមែនគ្រាន់តែបាល់ប៉ះដៃហើយផ្តល់ប៉េណាល់ទីភ្លាមទេ។ កីឡាករប្រព្រឹត្តបទល្មើស ប្រសិនបើប៉ះបាល់ដោយចេតនា ឬដាក់ដៃក្នុងទីតាំងដែលធ្វើឱ្យរាងកាយធំខុសធម្មតា ដោយគ្មានការពន្យល់សមរម្យពីចលនារបស់ខ្លួន។ អ្នកចាំទីអាចប្រើដៃក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ខ្លួន ប៉ុន្តែសិទ្ធិនេះមិនលើសពីច្បាប់បាល់ប៉ះដៃនៅពេលអ្នកចាំទីនៅក្រៅតំបន់ឡើយ។

• បាល់ប៉ះដៃដោយចេតនា៖ បាល់សេរីដោយផ្ទាល់ ហើយអាចក្លាយជាប៉េណាល់ទី ប្រសិនបើកើតក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ខ្លួន។
• ប៉ះដៃដោយអចេតនា៖ មិនមែនគ្រប់ករណីសុទ្ធតែជាបទល្មើសទេ ត្រូវពិនិត្យទីតាំងដៃ និងចលនា។
• រារាំងឱកាសស៊ុតច្បាស់៖ អាចទទួលកាតក្រហម ឬកាតលឿង តាមទីតាំង និងថាតើមានការប៉ុនប៉ងលេងបាល់ឬអត់។
• រារាំងការវាយប្រហារដែលមានសក្តានុពល៖ ជាទូទៅអាចទទួលកាតលឿង។
• បំពានធ្ងន់ធ្ងរ៖ អាចមានកាតក្រហម ទោះគ្មានការប៉ះដៃក៏ដោយ។

ការផ្តន្ទាទោសមានពីរប្រភេទសំខាន់៖ បាល់សេរីដោយផ្ទាល់ និងបាល់សេរីដោយប្រយោល។ បាល់សេរីដោយផ្ទាល់អាចស៊ុតចូលទីគូប្រជែងដោយផ្ទាល់ ខណៈបាល់សេរីដោយប្រយោលត្រូវប៉ះកីឡាករម្នាក់ទៀតមុននឹងគ្រាប់បាល់អាចរាប់។ អាជ្ញាកណ្តាលលើកដៃឡើងដើម្បីបង្ហាញបាល់សេរីដោយប្រយោល ហើយត្រូវរក្សាសញ្ញានោះរហូតដល់បាល់ប៉ះកីឡាករផ្សេង ឬចេញពីការលេង។ អ្នកអានការវិភាគគួរចំណាំថាបាល់សេរីជិតតំបន់ពិន័យមិនស្មើប៉េណាល់ទីទេ—ទីតាំងកំហុសជាអ្វីសម្រេចប្រភេទការចាប់ផ្តើមលេងឡើងវិញ។

ពេលត្រូវវាយតម្លៃបាល់សេរី ឬកាត អានការពន្យល់ផ្លូវការជំនួសការជឿវីដេអូខ្លីដែលកាត់ចេញពីបរិបទ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

តើបាល់ក្រៅ ទាត់ជ្រុង និងប៉េណាល់ទីដំណើរការដូចម្តេច?

បាល់ត្រូវបានចាត់ទុកថាក្រៅ នៅពេលបាល់ទាំងមូលឆ្លងផុតខ្សែបន្ទាត់ចំហៀង ឬខ្សែទី ទោះបីបាល់នៅលើអាកាស ឬប៉ះដីក៏ដោយ។ ប្រសិនបើបាល់ឆ្លងខ្សែចំហៀង ក្រុមគូប្រជែងនឹងបោះបាល់ចូលពីចំណុចដែលបាល់ចេញ។ អ្នកបោះត្រូវប្រើដៃទាំងពីរ បោះពីខាងក្រោយ និងពីលើក្បាល ហើយផ្នែកមួយនៃជើងត្រូវប៉ះខ្សែ ឬដីខាងក្រៅខ្សែពេលបោះ។ កីឡាករដដែលមិនអាចប៉ះបាល់ជាលើកទីពីរ មុនពេលកីឡាករផ្សេងប៉ះឡើយ; បើប៉ះមុន អាចផ្តល់បាល់សេរីដោយប្រយោល ឬដោយផ្ទាល់ ប្រសិនបើជាការបំពានផ្សេង។

បាល់ជ្រុងកើតឡើងនៅពេលបាល់ទាំងមូលឆ្លងខ្សែទី ប៉ុន្តែប៉ះកីឡាករក្រុមការពារចុងក្រោយ ហើយមិនចូលទី។ បាល់ត្រូវទាត់ពីតំបន់ជ្រុងដែលជិតកន្លែងបាល់ចេញបំផុត ហើយគូប្រជែងត្រូវនៅចម្ងាយយ៉ាងតិច ៩.១៥ម៉ែត្រ រហូតដល់បាល់ចាប់ផ្តើមលេង។ បាល់ជ្រុងអាចស៊ុតចូលទីគូប្រជែងដោយផ្ទាល់ ប៉ុន្តែបើទាត់ចូលទីខ្លួនឯងដោយផ្ទាល់ នោះផ្តល់បាល់ជ្រុងឱ្យគូប្រជែង។ កុំច្រឡំជាមួយបាល់ទាត់ចេញពីទី ដែលកើតឡើងនៅពេលអ្នកវាយប្រហារប៉ះបាល់ចុងក្រោយមុនវាឆ្លងខ្សែទី។

ប៉េណាល់ទីផ្តល់ឱ្យក្រុមវាយប្រហារ នៅពេលកីឡាករក្រុមការពារប្រព្រឹត្តបទល្មើសដែលគួរផ្តល់បាល់សេរីដោយផ្ទាល់ក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ខ្លួន។ អ្នកទាត់ត្រូវកំណត់ច្បាស់ អ្នកចាំទីត្រូវនៅលើខ្សែទីរវាងបង្គោលរហូតដល់បាល់ត្រូវទាត់ ហើយកីឡាករផ្សេងទៀតត្រូវនៅក្រៅតំបន់ពិន័យ និងក្រៅធ្នូពិន័យ។ ក្រោយការទាត់ បាល់ត្រូវផ្លាស់ទីទៅមុខ ហើយអ្នកទាត់មិនអាចប៉ះបាល់ម្តងទៀត មុនពេលកីឡាករផ្សេងប៉ះ។ ប្រសិនបើបាល់ត្រឡប់ពីបង្គោល ឬអ្នកចាំទី ហើយអ្នកទាត់ប៉ះម្តងទៀតភ្លាមៗ នោះជាបាល់សេរីដោយប្រយោលសម្រាប់គូប្រជែង។

សម្រាប់អ្នកចង់វិភាគការប្រកួតឆ្នាំ ២០២៦ គួរបែងចែកស្ថិតិ “ប៉េណាល់ទីបានទទួល” “ប៉េណាល់ទីបានស៊ុត” និង “ប៉េណាល់ទីក្នុងការបាញ់កាត់សេចក្តី”។ បីចំណុចនេះមិនមានន័យដូចគ្នា ហើយមិនគួរបញ្ចូលជាលេខតែមួយឡើយ។ ប្រសិនបើកម្មវិធីប្រើប្រព័ន្ធវីដេអូជំនួយ អាជ្ញាកណ្តាលអាចពិនិត្យករណីគ្រាប់បាល់ ការប៉េណាល់ទី កាតក្រហមដោយផ្ទាល់ និងអត្តសញ្ញាណកីឡាករខុស ប៉ុន្តែការប្រើប្រាស់វីដេអូអាស្រ័យលើបទបញ្ជានៃការប្រកួត។ ប្រភព FIFA ផ្តល់ព័ត៌មានបច្ចេកទេស និងការប្រកួត ខណៈ Wikipedia ស្តីពីច្បាប់បាល់ទាត់ អាចប្រើសម្រាប់ការស្វែងយល់ទូទៅ ប៉ុន្តែច្បាប់ IFAB គឺជាប្រភពចម្បង។

ពិន្ទុចុងក្រោយ៖ អ្នកណាគួរយល់ច្បាប់អ្វីមុន?

ចម្លើយច្បាស់គឺ អ្នកមើលបាល់ទាត់ ១១នាក់គួរយល់ចំនួនកីឡាករ ពេលប្រកួត ក្រៅហ្គេម បាល់ប៉ះដៃ និងការចាប់ផ្តើមលេងឡើងវិញជាមុន។ បាល់ទាត់ ១១នាក់មានភាពស្មុគស្មាញជាងបាល់ទាត់តូច ព្រោះទីលានធំ ការផ្លាស់ទីច្រើន និងការបកស្រាយទីតាំងមានឥទ្ធិពលខ្លាំងលើគ្រាប់បាល់។ ប្រសិនបើអ្នកជាអ្នកលេង ត្រូវផ្តោតលើនីតិវិធីប្តូរ ឧបករណ៍ និងវិន័យ; ប្រសិនបើជាអ្នកមើល ត្រូវផ្តោតលើសញ្ញាអាជ្ញាកណ្តាល និងហេតុផលដែលបាល់ត្រូវចាប់ផ្តើមឡើងវិញ។

សេចក្តីសង្ខេបសម្រាប់ចងចាំ៖

1. ក្រុមមួយមាន ១១នាក់ ហើយការប្រកួតមិនអាចបន្តក្រោម ៧នាក់។
2. ការប្រកួតស្តង់ដារមាន ២តង់ × ៤៥នាទី និងសម្រាកមិនលើស ១៥នាទី។
3. ក្រៅហ្គេមកើតឡើងនៅពេលកីឡាករមានទីតាំងខុស ហើយចូលរួមសកម្មក្នុងការលេង។
4. បាល់ត្រូវឆ្លងខ្សែទាំងមូល ទើបចាត់ថាចេញ ឬជាគ្រាប់បាល់។
5. ប៉េណាល់ទីកើតពីបទល្មើសបាល់សេរីដោយផ្ទាល់ក្នុងតំបន់ពិន័យ។
6. កាតលឿងជាការព្រមាន ខណៈកាតក្រហមបង្ខំឱ្យចាកចេញ។
7. បទបញ្ជារបស់លីគអាចកែសម្រួលការប្តូរ ម៉ោងបន្ថែម និងវីដេអូជំនួយ។

ការយល់ច្បាប់មិនធ្វើឱ្យការទស្សន៍ទាយឈ្នះដោយស្វ័យប្រវត្តិទេ—វាធ្វើឱ្យការវិភាគមានវិន័យជាងមុន។ ប្រកួតបាល់ទាត់គួរត្រូវបានប្រើជាប្រភពមាតិកាសម្រាប់មើលស្ថិតិ ក្រុម និងយុទ្ធសាស្ត្រ ខណៈអ្នកអានគួរកំណត់ថវិកា និងគោរពច្បាប់ក្នុងតំបន់ ប្រសិនបើចូលរួមសកម្មភាពពាក់ព័ន្ធនឹងការទស្សន៍ទាយ។ សម្រាប់ការរៀនបន្ថែម សូមពិនិត្យ មគ្គុទ្ទេសក៍វិភាគការប្រកួត World Cup 2026 និង ស្ថិតិកីឡាករ និងយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម។

ចង់ឃើញការបកស្រាយច្បាប់ និងវិភាគប្រកួតបន្ថែមមែនទេ? សូមចូលមើលប្រភពដែលរៀបចំជាក្រុមតាមប្រធានបទ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

សំណួរដែលគេសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់គឺជាបទប្បញ្ញត្តិសម្រាប់ការប្រកួតដែលក្រុមនីមួយៗមានកីឡាករ ១១នាក់ រួមទាំងអ្នកចាំទីម្នាក់។ វាកំណត់ទំហំទីលាន រយៈពេល ២តង់ × ៤៥នាទី ការប្តូរ ក្រៅហ្គេម បាល់ប៉ះដៃ និងការផ្តន្ទាទោស។ IFAB ជាអង្គភាពថែរក្សាច្បាប់ផ្លូវការសម្រាប់ការប្រកួតបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងការប្រកួតជាច្រើននៅជុំវិញពិភពលោក។

សំណួរ៖ តើក្រុមមួយអាចលេងដោយកីឡាករតិចបំផុតប៉ុន្មាននាក់?

ចម្លើយ៖ ក្រុមមួយត្រូវមានយ៉ាងហោចណាស់ ៧នាក់ ដើម្បីចាប់ផ្តើម ឬបន្តការប្រកួតតាមច្បាប់ IFAB។ ប្រសិនបើក្រុមនៅសល់តិចជាង ៧នាក់ ដោយសារកាតក្រហម របួស ឬហេតុផលផ្សេង អាជ្ញាកណ្តាលមិនអាចបន្តការប្រកួតតាមធម្មតាបានទេ។ លទ្ធផលចុងក្រោយត្រូវសម្រេចតាមបទបញ្ជារបស់លីគ ឬសហព័ន្ធដែលរៀបចំការប្រកួត។

សំណួរ៖ តើបាល់ទាត់ ១១នាក់ខុសពីបាល់ទាត់តូចដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ បាល់ទាត់ ១១នាក់មានទីលានធំ កីឡាករ ១១នាក់ និងជាទូទៅលេង ២តង់ × ៤៥នាទី ខណៈបាល់ទាត់តូចមានអ្នកលេងតិច និងទីលានតូចជាង។ បាល់ទាត់តូចជាច្រើនអនុញ្ញាតឱ្យប្តូរកីឡាករជាបន្តបន្ទាប់ ហើយបទបញ្ជាបាល់ចូលពីខាងក្រៅអាចខុសពីបាល់ទាត់ធំ។ ដូច្នេះកុំយកច្បាប់មួយប្រភេទទៅវិនិច្ឆ័យការប្រកួតមួយប្រភេទទៀត។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបានជាអាជ្ញាកណ្តាលផ្តល់ក្រៅហ្គេម ទោះកីឡាករមិនប៉ះបាល់?

ចម្លើយ៖ កីឡាករអាចត្រូវផ្តន្ទាទោសក្រៅហ្គេម ប្រសិនបើគាត់នៅទីតាំងក្រៅហ្គេម ហើយរំខានគូប្រជែង ឬទទួលអត្ថប្រយោជន៍ពីស្ថានភាពនោះ ទោះមិនបានប៉ះបាល់ក៏ដោយ។ ការបិទទិដ្ឋភាពអ្នកចាំទី រារាំងអ្នកការពារ ឬប្រជែងយកបាល់ សុទ្ធតែអាចចាត់ជាការចូលរួមសកម្ម។ ការទទួលបាល់ពីបាល់ជ្រុង បាល់ចាប់ផ្តើម និងការបោះបាល់ចូលដោយផ្ទាល់ មិនបង្កើតក្រៅហ្គេមទេ។

សំណួរ៖ តើបាល់ប៉ះដៃគ្រប់ករណីសុទ្ធតែជាប៉េណាល់ទីឬ?

ចម្លើយ៖ មិនមែនទេ ព្រោះបាល់ប៉ះដៃត្រូវពិនិត្យចេតនា ទីតាំងដៃ និងថាតើដៃធ្វើឱ្យរាងកាយធំខុសធម្មតាឬអត់។ បាល់ប៉ះដៃដោយចេតនា ឬប៉ះដៃក្នុងស្ថានភាពដែលបំពានច្បាប់ក្នុងតំបន់ពិន័យ អាចនាំទៅប៉េណាល់ទី។ ប៉ុន្តែការប៉ះដោយអចេតនា និងសមស្របតាមចលនារាងកាយ មិនត្រូវបានផ្តន្ទាទោសគ្រប់ពេលឡើយ។

សំណួរ៖ តើការប្រកួតស្មើត្រូវបន្ថែមម៉ោងជានិច្ចឬ?

ចម្លើយ៖ មិនជានិច្ចទេ ព្រោះការបន្ថែមម៉ោងអាស្រ័យលើប្រភេទការប្រកួត និងបទបញ្ជាផ្លូវការ។ ក្នុងលីគធម្មតា លទ្ធផលស្មើអាចបញ្ចប់នៅ ៩០នាទី ហើយក្រុមចែកពិន្ទុ។ ក្នុងការប្រកួតជម្រុះដែលត្រូវការអ្នកឈ្នះ អាចមានម៉ោងបន្ថែម ២តង់ × ១៥នាទី ហើយប្រើការទាត់បាល់ពីចំណុចពិន័យ ប្រសិនបើនៅតែស្មើ។

សំណួរ៖ តើគួរពិនិត្យប្រភពណា ដើម្បីស្គាល់ច្បាប់បាល់ទាត់ត្រឹមត្រូវ?

ចម្លើយ៖ គួរយក IFAB ជាប្រភពចម្បង ហើយប្រើ FIFA និងសហព័ន្ធជាតិដើម្បីពិនិត្យបទបញ្ជារបស់កម្មវិធីជាក់លាក់។ ច្បាប់មួយចំនួនដូចជាចំនួនការប្តូរ ការប្រើវីដេអូជំនួយ និងម៉ោងបន្ថែមអាចខុសគ្នាតាមលីគ ឬការប្រកួត។ ប្រើប្រភពដែលបង្ហាញកាលបរិច្ឆេទ និងរដូវកាលច្បាស់ ដើម្បីជៀសវាងការយកច្បាប់ចាស់មកប្រើលើការប្រកួតឆ្នាំ ២០២៦។